23 x 6 = BLOG

CHAOOOO, QUERIDO COLE!!!!

2010-06-28T22:37:00.002+02:00

Nove aniños, non esquezo nin un anaquiño.
Son millóns de días de alegría, de xogos, de diversón, e os mellores recordos inesquecibles.
Son as amizades que fixemos e os esforzos dos nosos profesores, que sempre estiveron connosco e fixeron de nós unha memoria chea de recordos e moitísimas aprendizaxes.
Dende logo, tampouco esqueceremos a Paco, o noso conserxe de toda a vida coas fotocopias e o sorriso na cara; nin conserxes sustitutos, nin paparruchas. O noso é Paco.
E eses recordos, ninguén nolos sacará da cabeza.

PATRICIA M.
---------------------------------------------------------

Sen máis rodeos. Eu só digo unha palabra:

GRACIAS

LAURA B.
--------------------------------------------------

EXCURSIÓN A CORUÑA

2010-06-05T00:01:00.000+02:00

OOOOOOOHH!!!! REMATOUSE MANZANEDA!!!

2010-05-22T15:21:00.001+02:00

Fixemos pan de MILLO CORVO

2010-03-27T19:17:00.005+01:00

O xoves, 18 de marzo do 2010, fomos de excursión a Meiro (Bueu), a ver como se facía o pan de millo. A festa que fan chámase “Millo Corvo”.

Fomos en autobús os dous cursos, 5º e 6º. A viaxe só durou 10 minutos. Cando chegamos a Meiro, o primeiro que fomos facer foi ir ver como se poñían as espigas no hórreo. As espigas eran moradas, unhas estaban colgadas no teito e outras, en montañas, no chan.

Despois fomos a casa dunha señora chamada Pepa a ver como se fan as brasas no forno e como era o pan de millo, pero claro, aínda estaba crú. Menos mal que saímos de alí, porque facía moita calor.

Cando saímos fomos ver os muíños e como se facía a fariña. Primeiro botábanse os grans de millo na moega. Eses grans ían parar á moa, que coa axuda do cacarexo, que é un pau, triturábaos e entón xa estaba lista a fariña.

Déronnos un pouco de fariña para probar e fomos ver dous muíños máis.

Cando acabamos de ver os muíños fomos de novo á casa de Pepa. A maioría dos nenos peneiraron a fariña. Facíase cunha peneira e caía nunha bacía.

Xa era hora de probar o pan de millo. Era morado por dentro, igual que as espigas. O pan estaba bo. Eu comín dous trozos, como a maioría.

Xa era hora de marcharse. Despedímonos das persoas que nos acompañaron e volvemos en autobús para o Colexio de “A Rúa”.

Javi Mariño

Ao baixar do autobús, os alumnos de 5º e 6º de ¨A RÚA¨, por parellas, foron pola beira da estrada, cunhas vistas preciosas. Subiron por unha costa acompañados dun señor maior, Manuel, e dun río que ía cara abaixo.
Chegaron a un hórreo onde coñeceron a Bruno, a Estrella e a Vitoria. Lles explicaron as partes dos hórreos e subiron en grupos de 3 a dentro do hórreo. Neste, había mazarocas de millo corvo colgadas do teito, e algunhas polo chan. Nas cestas, debullaban as mazarocas.
Cando remataron de ver o hórreo, foron a casa de Pepa, que é a casa onde teñen o forno para cocer o pan. Ao saír de casa de Pepa, foron cara uns muíños, e esta vez, quen lles dirixía, era Pepe. Ao chegar ao muíño, entraron nel.
Había moitas pezas, e as máis esenciais eran:
-Pé, moa, moega e cacarexo. Era un muíño de auga, e coñeceron a un rapaz novo que se chamaba Tono.
Alí merendaron e ao rematar, volveron a casa de Pepa, para buscar o pan, que xa estaba feito.
Ao chegar, había un pouco de fume, pero recendía que alimentaba. Agardando a que non queimara o pan, peneiraron a fariña.
Chegara o momento. Como lles gustou o pan de millo corvo!

Patricia Molanes

O NOSO CADERNO DE CAMPO

2010-03-17T23:33:00.000+01:00

CARTAS AO DIRECTOR

2010-03-17T12:48:00.002+01:00

Que é o importante agora?

Non sei moito de política pero algo sei de humanidades e polo pouco que sei do tema, atreveríame a dicir que á maioría da xente impórtanlle máis os campos de fútbol do Morrazo, o campo do Alondras, pero, a cantos de nós nos importa o decreto ou como din o decretazo?

Pensade vós cando leades isto, de verdade, a que lle dades máis importancia?

Pensade que nós os nenos temos que expresarnos na nosa lingua natal se non queremos que o Galego se extinga. Nos nosos colexios temos que falar galego algo máis (non pido moito) que o castelán e o inglés. O castelán o aprenderemos facilmente se viaxamos por fora de Galiza (ou por dentro) pero o galego non.

A pesar diso, quen se preocupa por nos? Nin sequera una cuarta parte de galegos intenta parar o decretazo ou manifestarse contra el.

Isto non é unha carta para manifestarse contra alguén, pero iso non significa que non estea dicindo nada, posto que é para que a xente se dea conta do que fai.

Caetano Eirea Orro.

PRIMEIRO CROSS DA RÚA

2010-03-16T16:48:00.000+01:00

O domingo día 14, fíxose o primeiro cross da Rúa.

Xa levabamos tempo esperándoo. Eramos un dos pouquiños colexios que non facían cross.

Primeiro correron os Alevíns, despois os Benxamíns, logo foron os Mini-Benxamíns,

e seguírono os Pitufos 5 anos, Pitufos 4 anos e Pitufos 3 anos.

Despois animáronse a correr os pais e nais.

Gañaron moitos nenos de A Rúa e quedou claro de que somos un colexio con moi bós atletas. Despois repartiron bolsas con bocatas, mazáns, auga...

Houbo premios ata o octavo. Nalgunhas categorías deron ata dez trofeos.

Pasámolo moi ben e esperamos a que chegue o do seguinte ano.

Participamos no Concurso da ONCE

2010-03-14T00:07:00.002+01:00

EXCURSIÓN A VIGO

2010-03-12T00:26:00.002+01:00

O día 10 de marzo, os alumnos de sexto do C.E.I.P. “A RÚA” foron a Vigo a visitar uns museos. Un deles foi ó MARCO (Museo de Arte Contemporanea). Fomos visitar a exposición de Candida Höfer. É una fotografa alemana que cos seus axudantes, os arquitectos, fai fotos de lugares vacíos e sen xente. Tamén lle gusta que a foto sexa de grandes dimensións.

A exposición ‘PROJECTS DONE’ reúne obras realizadas por Candida Höfer.

Foron a varias salas nas que había fotos realizadas por ela. Había fotos e en todas habia a mesma escultura pero en lugares diferentes e noutra sala había fotos de animais en zoolóxicos e en sitios onde non deberían estar.

Ao final fomos a unha sala a facer manualidades. Fixemos unha habitación de cartolina. Primeiro pintamosas paredes e o chan. Logo pintamos os mobles e os pegamos ao chan. Tamén lle puxemos espello, cama e alfombra.

Por: Luis Carnero

Museo Marco

2010-03-12T00:16:00.001+01:00

Hoxe día 10 de Marzo de 2010, fomos a calle Príncipe, Vigo, a ver unha exposición de cadros contemporáneos.
Os cadros, os fixo unha muller alemá chamada Cándida Höfer, que traballa con arquitectos. Vimos algunhas das súas fotos, son moi bonitas e algunhas moi grandes.
Demos un paseo polo museo para ver todas as súas obras, a que mais me gustou e esta:

Despois de ver todas as súas obras fomos facer un taller de debuxo. Tiñamos que facer unha habitación, con todos os mobles que nos daban as monitoras do museo. Tiñamos que pintala como queriamos ou como a nosa habitación de verdade. Moita xente pintouna como quería, pero eu a pintei como a miña.

Eu quitei un par de fotos, non moitas, as que máis me gustaron.

Despois de facer tantas fotos e facer o taller de debuxo, subimos no autobús ata chegar ao noso colexio. Subimos ata a nosa clase a coller todo, mentres o noso profesor nos dixo que fixeramos esta redacción.

Por: Carolina Sechi.

O Marco

2010-03-12T00:07:00.002+01:00

O día 10 de marzo de 2010 fomos o MUSEO MARCO, Museo de Arte Contemporánea.

Xa fomos numerosas veces e o coñecemos ben, pero esta vez a súa exposición pillounos desprevidos: era a exposición dunha fotografa alemá chamada, Cándida Höfer. Esta fotografa é moi estraña xa que fai fotos de espazos moi grandes de gran beleza pero sen ninguén. Case nunca aparece ningunha persoa na foto agás nalgúns proxectos especiais. Outra cousa que nos impresionou moito das fotografías eran as súas dimensións eran ENOOOOOOOOOOOOORMES.

A min a que máis me gustou foi a do Casino de Lisboa porque tiña moita cor e era como moitas fotos. Impresionante!
Tamén había un conxunto de fotografías de animais encerrados e outro conxunto de fotos no que estaba a mesma escultura en diferentes lugares.

Ao final de todo, antes de irnos, fomos á sala onde se facían as actividades, alí había máis colexios traballado.

Berta (a nosa guía) díxonos que como Cándida Höfer facía fotos de espazos sen xente, nós tamén. E puxémonos a traballar pintando e amoblando unha habitación. Cando acabamos fixémoslles fotos.
Por: Caetano Eirea.

VIAJE EN EL TIEMPO. Por: Sara Pastoriza.

2010-03-10T18:46:00.000+01:00

Capitulo 1: David

David, era un muchacho alto, rubio, de ojos verdes oscuros. Era un joven de doce años recién cumplidos, al que le fascinaban los dinosaurios. Sus padres eran profesores de literatura e historia, no les interesaba el tema, más bien se dedicaban a exigirle que dejara esas niñeces, y que se centrara en los estudios, pero el se negaba. En el instituto no tenía muchos amigos, es mas si no llega a ser por Diana, la amiga que nunca lo había abandonado, sus únicos amigos serian los dinosaurios que su imaginación proyectaba en el mundo real.
David soñaba en que algún día construiría una máquina del tiempo, y podría conocer en persona a sus amigos prehistóricos, pero sabía, que eso no era posible.
Pero a veces, los sueños se hacen realidad…

-------------------

Vaste quedar así?

Segue a ler o conto: AQUÍ

"PrOjEcTs DoNe" De CaNdIdA hÖfEr

2010-03-10T17:49:00.006+01:00

Hoxe dez de marzo, os alumnos de sexto de primaria, fomos ao Museo do Marco a ver unha exposición chamada “Projects Done” de Candida Höfer e os seus arquitectos. A súa exposición reúne proxectos fotográficos feitos dende 1968 a 2008.

Candida Höfer é unha fotógrafa alemana, a quen lle encanta facer fotografías sen xente na imaxe porque di que as fotografías con persoas sáenlle peor. Nalgunhas fotografías hai persoas, pero son moi raras.

Outra das súas características, é que a fotografía é un espazo vacío, e iso permítenos como............. se puidéramos imaxinar unha historia en cada imaxe. Ademais, algunhas das súas fotos, levan réplicas, como estatuas, pero en diferentes cidades do mundo, Londres, París, etc.

Tamén nesa mesma exposición hai imaxes na que saen animais, pero, donde están encerrados hai pinturas sobre o hábitat do animal.

Despois, fumos facer un taller. No taller tivemos que facer un espazo privado, unha habitación. Para facelo derónnos un papel para pintar, e despois uns mobles de papel, tamén para colorear.

Por: Laura Bouza Leirós

O tempo que tivemos en Cangas

2010-01-09T23:58:00.005+01:00

Precipitación total: 1.482,1 l/m²

Baixar folla de datos

A Illa dos Tesouros

2010-01-05T17:30:00.002+01:00

No máis profundo do Caribe, cinco piratas enterraron os seus tesouros nunha mesma illa. Debedes descubrir en que praia desembarcou cada pirata, onde enterrou o seu tesouro e en que consistía este.
Pistas:

Ningún pirata enterrou o tesouro na mesma praia en que desembarcou.
O Capitán Blood enterrou moedas de ouro, pero non o fixo no centro da illa.
Quen desembarcou na praia Este (non foi o Capitán Morte) levou tecidos de seda e ouro.
Quen desembarcou na praia Sudoeste enterrou o tesouro na praia Oeste.
O Capitán Negro desembarcou na praia Oeste. Non levaba vaixelas.
Na praia Sur desembarcáronse diamantes que non se enterraron na praia Norte.
O Capitán Murder desembarcou na praia Norte, pero non enterrou o seu tesouro no centro da illa.
As perlas enterráronse na praia Este.

As variables son:
Piratas: Blood, Maldito, Morte, Murder, Negro.
Praias: Este, Norte, Oeste, Sudoeste, Sur.
Tesouros: Diamantes, Moedas, Perlas, Tecidos, Vaixelas.
Enterramentos: Centro, Este, Norte, Oeste, Sur.

Podes baixar unha folla para facelo: AQUÍ

2010-01-04T19:45:00.009+01:00

Descargar documento

Extraído do blog: "Sexto en Canal" do C.P. La Canal-Luanco (Asturias)

Autor: Nestor

O PROBLEMA DE EINSTEIN

2009-12-23T18:50:00.007+01:00

Din que Einstein propuxo este problema dicindo que o 98% da poboación mundial non sería quen de resolvelo.
Non sabemos se foi ideado por Einstein, pero o que é seguro, é que non é tan complicado. Ti podes resolvelo.

Problema: ¿Quen ten o peixe?

1. Hai 5 casas de diferentes cores.
2. En cada casa vive unha persoa de diferente nacionalidade.
3. Estes 5 propietarios beben diferentes bebidas, almorzan con diferentes galletas e ten cada un, diferente dos demais, certo animal.
4. Ningún deles ten o mesmo animal, toma as mesmas galletas nin bebe a mesma bebida.
5. A pregunta é: ¿Quen ten o peixe?

Pistas:
1. O inglés vive na casa vermella.
2. O sueco ten can.
3. O danés toma té.
4. O noruegués vive na primeira casa.
5. O alemán toma galletas Integrais.
6. A casa verde queda inmediatamente á esquerda da branca.
7. O dono da casa verde toma café.
8. A persoa que come galletas Napolitanas cría paxaros.
9. O dono da casa amarela toma galletas Tostadas.
10. O home que vive na casa do centro toma leite.
11. O home que come biscoitos vive ao lado do que ten un gato.
12. O home que ten un cabalo vive ao lado do que come Tostadas.
13. O home que come galletas Cracker toma cervexa.
14. O home que come biscoitos é veciño do que toma auga.
15. O noruegués vive ao lado da casa azul.

Deberás saber non só quen ten o peixe, sino tamén a cor da casa, que galletas come e que bebe.

Podes baixar unha folla para facelo: AQUÍ

PARA DARLLE AO COCO

2009-12-23T17:59:00.006+01:00

Aquí vos deixo uns pasatempos para estas vacacións. Se queredes podedes enviar os resultados (nº = solución) a lpeglez@gmail.com

1.- Dous pais e dous fillos foron pescar. Tres peixes pescaron e tocou a un peixe cada un.

Como puido ser?

2.- A un señor que ía sen paraugas nin chapeu, pillouno onte un chaparrón. A roupa empapóuselle, pero pese a levar a cabeza descuberta, non se mollou nin un pelo.

Como é iso posible?

3.- Cal é a palabra de cinco letras que ao quitarlle unha queda tamén unha?

4.- Dous homes xogan un partido de tenis ao mellor de cinco set. Cando terminan o partido ambos gañaron tres set. Como pode ser isto?

5.- Por que os perruqueiros de Villablino prefiren cortar o pelo a dez gordos antes que a un fraco?

6.- “Este loro é capaz de repetir todo o que oia", aseguroulle a unha señora o dono dunha paxarería. Pero unha semana despois, a señora que o comprou estaba de volta na tenda, protestando porque o loro non dicía nin unha soa palabra. E con todo, o vendedor non lle mentiu. Podes explicalo ti?

7.- Que debemos facer para que os mosquitos non nos piquen de noite?

8.- Como se pode transportar auga nun coador?

9.- Que instrumento musical ten só unha corda?

10.- Un avión comercial vai voando e no instante en que cruza a fronteira entre España e Portugal empézanlle a saír os dentes a un bebé que viaxa cos seus pais. Con estes datos, podes deducir onde lle saen os dentes ao bebé?

11.- Para que usan os campesiños tirantes de cor?

12.- Unha avioneta ten un accidente e estrélase xusto na fronteira entre España e Portugal. Onde corresponderá enterrar aos superviventes?

13.- É posible mediante cinco cifras impares sumar 20? (Pódense repetir)

Xa chega o Nadal !!!!!!!! e...

2009-12-17T17:34:00.009+01:00

Xa chega o Nadal !!!!!!!! e... nenas e nenos da Rúa... xa deberíades facer a carta para os Reis Magos ou Papa-Noel, pois eles xa están agardando para saber que lle coller a cada neno ou nena.
E que non se vos esqueza poñer a árbore de Nadal, que se non... quédabos a casa un pouco sosa.
Bueno... agardamos que vos traian moitos agasallos e que o pasedes ben...

BO NADAL A TODOS !!!!!!!

Patricia Molanes

¡¡¡ NEVOU EN CANGAS !!!

2009-12-16T22:25:00.005+01:00

(Historia do que foi ou non foi. Non o sabemos, pero o certo é que quedamos na casa porque ía ser.)

Cando espertei e fun abrir a cortina da cociña, encontreime o balcón cheo de neve. Cando saín á rúa, ben abrigadiña, todo o mundo estaba patas arriba...
Con moito coidado fun facer un moneco de neve enorme, na praia de Rodeira, que estaba chea de neve e moi bonita; aquí tedes unha foto das Illas Cíes.

Todo Cangas era un caos: os coches e a xente esvaraban por todos lados.
Pero o mellor da neve en Cangas foi xogar cos meus amigos a facer monecos de neve, a escorregar con táboas e bolsas pola Avenida de Marín.
Gustaríame que nevara outra vez no meu pobo, aínda que creo que estaremos mellor preparados para a próxima nevada...

Carolina Sechi Miranda.

O día da gran nevada

2009-12-16T17:53:00.005+01:00

Hoxe, mércores, día 16 de decembro non houbo clase.

-Por que?

-Pois porque hoxe está caendo unha enorme nevada, a maior recordada na historia de Cangas.

As rúas están cheas de nenos xogando coa neve, e a rúa Real está chea de persoas tirándose en trineo pola gran costa. Pero para os coches no hai tanta sorte e esvaran polo xeo chocándose uns cos outros (os que non teñen cadeas).

Esta sería a imaxe prevista para hoxe segundo a Xunta, pero en Cangas nin granizou, e a xente está nas súas casas esperando ilusionados a que chegue a neve.

Caetano.

O sabio ignorado

2009-12-11T13:07:00.007+01:00

NIKOLA TESLA

Nikola Tesla nacido en Similjan, Croacia, no seo dunha familia serbia, o 10 de xullo de 1856 e falecido en Nova York o 17 de xaneiro de 1943. Foi un físico matemático inventor e enxeñeiro Educouse en Graz e en Praga, onde estudou enxeñería eléctrica. No ano 1881 trasladouse a Budapest para traballar nunha compañía de telégrafos norteamericana, trasladándose a París o ano seguinte para traballar nunha das compañías de Thomas Alva Edison, onde realizou a súa maior achega: a teoría da corrente alterna en electricidade, o cal permitiulle idear o primeiro motor de indución en 1882.

En 1884 trasládase a Nova York, creando a súa propia compañía en 1886 tras romper as súas relacións laborais con Edison.

En 1887 consegue construír o motor de indución de corrente alterna e traballa nos laboratorios Westinghouse, onde concibe o sistema polifásico para trasladar a electricidade á longas distancias. En 1893 consegue transmitir enerxía electromagnética sen cables, construíndo o primeiro radiotransmisor (adiantándose a Guglielmo Marconi).

Co apoio financeiro de George Westinghouse, a corrente alterna substituíu a continua, sendo Tesla considerado coma o fundador da industria eléctrica. En 1891 inventou a bobina que leva o seu nome. A unidade de campo magnético no Sistema Internacional de Unidades tamén leva o seu nome.

Nikola Tesla ideou un sistema de transmisión de electricidade inalámbrico, de tal forma que a enerxía podería ser levada dun lugar a outro mediante ondas.

Laura Bouza e Caetano Eirea.

GRAN AGASALLO DO ALUMNADO DE SEXTO

2009-11-27T18:43:00.003+01:00

A clase de Sexto sorteará entre os amigos e amigas que colaboren para a excursión de fin de curso, un espléndido lote de produtos de calidade superior:

UN XAMÓN IBÉRICO.
UN QUEIXO MANCHEGO.
DÚAS BOTELLAS DE VIÑO RIOXA GRAN RESERVA.

Os nenos e nenas de Sexto xa estamos a agardar a túa colaboración.
Colabora para a Excursión de Fin de Curso de Sexto e poderás levar este fenomenal lote para a túa casa.

¡¡¡ MENUDA FESTA !!!

Os nosos debuxos

2009-11-23T22:22:00.012+01:00

Os Dereitos d@s nen@s

2009-11-21T20:08:00.004+01:00

¿TEMOS O “PUNTO LIMPO” EN A RÚA E NON NOS ENTERAMOS?

2009-10-28T11:36:00.004+01:00

¿Que pasa en A Rúa que cada día aparecen montes de lixo?

O lixo diante do Colexio A Rúa da asco. De quen é obra isto non se sabe.

Isto fano pola noite os maiores, e agora ata polo día. É incrible, pero isto non o fan nin os nenos pequenos. ¿Somos bebés ou que?

O día 27 de outubro o lixo segue aí, pero agora é distinto. Hai neumáticos, rodas, botes de pintura e botes de gas. ¿É NORMAL ISTO?

Os puntos limpos están para algo, pero en Cangas o pecharon.

-¿Por que?

- Non o sabemos.

O lixo non pode estar fóra dos contedores. Non nos comportemos coma nenos pequenos e sexamos responsables co medio ambiente. ¡¡¡BASTA XA!!!

Cando se ve un contedor cheo, pódese buscar outro para tirar o lixo. Non costa nada e tamén fas exercicio.

¿¿¿¡¡¡VOSTEDES CREN QUE É NORMAL!!!???

Nós cremos, e nisto estamos todos de acordo, que este desastre poderiámolo arranxar se todos somos limpos e educados.

O lixo pódese evitar se todos somos máis limpos e reciclamos máis.

E se todos somos máis limpos, o mundo será mellor.

Alumnos e alumnas de 6º

Os sacapenas

2009-04-16T10:57:00.006+02:00

A lenda conta que si lle contabas as túas penas a un sacapenas e despois o poñías debaixo da almofada, o día seguinte sacabache as penas.

Esta lenda comezou en Guatemala.

Para confeccionar un sacapenas precísase: Agulla, teas, fío, tesoiras, fibra ou algodón, Super Glue, lá, moita paciencia e imaxinación.

1) Dóbrase unha téa e debúxase a silueta dun sacapenas. Despois, cuidadosamente, cosese a silueta, e despois recortase a silueta con unha marxe e deixando un buraco sen coser para enchelo.

2) Enchese o sacapenas con fibra ou algodón e cosese o burato que deixamos antes.

3) Cósenselle fíos de lá á cabeza para face-lo pelo.

4) Por ultimó se lle fai a roupa con teas que sobraron.

VISITA AO MARCO

2009-04-16T10:51:00.005+02:00

Un día o curso de 6ª fomos o museo "O Marco" a ver a exposición "7+1 pojets rooms".
Primeiro deixamos as mochilas e abrigos nunhas taquillas, fomos o obradoiro que estaba decorando con outras esculturas feitas por outros nenos/as , nos fixemos uns cadros: primeiro pintamos uns cartóns de distintas cores, vermello, azul,verde...Despois o deixamos secar mentres facíamos unhas figuras con cartulinas de cores,cando rematamos os cadros decidimos se os deixabamos alí para decorar ou se queríamos levalos a casa, algúns os deixamos e outros os levamos a nosa casa.Saímos do obradoiro e fomos a ver unha escultura que eran uns arneses negros colgados do teito e cada dez min. caian pero non se estampaban no chan. Despois fomos a ver unha escultura que significaba a igualdade e mais tarde nos levaron a ver unha maqueta do edificio e nos dixeron que antigamente alí había unha carcere. Cando remataron de explicalo, levaronnos a outra escultura de terra que significaba a destrucción dos bosques e, por último, entramos nun corredor que tiña varias habitacións todas pintadas de negro con varios libros cada unha e unha luz moi pequeniña e cada mesa era distinta, cada minuto que pasabas alí era un ano para o preso.

ENTROIDO 2009

2009-04-16T10:49:00.002+02:00

O entroido no colexio "A Rúa" foi o día 20 de febreiro do 2009.
Entramos ás 9:30 horas, coma tódolos días, e ensallamos a nosa canción: "Tiña Tanto que darte" de Nena Daconte.
Despois fixemos merendola con comidas propias do entroido. Cando acabamos fomos ó recreo, que durou media hora como tódolos días.
Ó acabar o recreo puxémonos ós disfraces (íamos de emoticóns) e fomos ao desfile, ao redor do colexio.
Cando chegamos presentamos (os de 6º) as cancións dos outros ciclos, foron así:

3, 4 e 5 anos.
1º e 2º de primaria.
3º e 4º de primaria.
5º e 6º de primaria.

Ó acabar queimamos o " Momo" e despois fomos para casa.